Bütün bunlar, küresel çelik sektörünün niceliğini göstermektedir.  

 

Geçtiğimiz hafta, Çin’in çelik endeksinde keskin bir düşüş yaşandı.  Çelik ve hammadde fiyat endeksi %25 düştü.  Çin’in ham çelik üretim kapasitesi 1 milyar tona yaklaşmıştır.  Ancak, talebin 700 milyon tonun altında kalacağı tahmin edilmektedir.   Dünya ham çelik üretiminin analizini yaptığımızda, Çin’in son 10 yıl içinde büyük bir atılım yaptığını ve üretilen toplam küresel çeliğin yarısını tek başına ürettiğini görüyoruz.  Çin’in sıkıntıya girmesi, tüm küresel çelik sektörünü zorlar.

 

Zıplayan top durmak üzere

 

Türkiye’deki sac üreticileri de kapasite fazlalığından muzdariptir.  İhracat konusunda da maalesef elle tutulur bir başarı gösterememektedirler.  Küresel kriz bitmeden göstermeleri de beklenmemektedir.  O nedenle, sac sektöründeki tüm aktörler, üreticisiyle, stokçusuyla, tüccarıyla, çelik merkezi ile var olan pazardaki paylarını artırmak için büyük bir mücadele içindedirler.  Dolayısı ile bu mücadelenin doğal sonucu olarak karlar erimiştir.

 

Fiyatlarda ise büyük oynamalar artık görülmemektedir.  2008 krizi ile birlikte “zıplayan top” misali inen çıkan fiyatlar artık bir durgunluğa erişmiş, zıplayan top durmaya başlamıştır. 

Eskiden, fiyatlar inince malı alan, yükselince satan tüccar, alırken çok fazla kar yapmasa bile, piyasadaki fiyat dalgalanmasından dolayı tatminkâr karlar yapabiliyordu.  Ancak şimdi hareket alanı daraldığı için yaşamlarını devam ettirmede zorluk yaşamaktadırlar.  Birçok tüccar, meslek değiştirmeyi düşünmeye başlamıştır bile.

 

Sac sektöründeki aktörleri başından beri bugünlerin geleceği konusunda uyarmayı kendime görev edinmiştim.  İşte o günler geldi.  Azalan karlar nedeni ile dükkânı döndüremeyen, döndürse bile parası ile çok daha karlı şeyler yapabilecek olan stokçular ve tüccarlar şimdi sac sektörüne pamuk ipliği ile bağlı hale geldiler.  Yapabilecekleri başka bir iş buldukları anda onları burada daha fazla tutamazsınız.  

 

Bundan böyle, kendisini sac sektörüne vakfetmiş, piyasayı iyi analiz edebilen, değişen şartlara uyum sağlayabilen kişiler ise sacı artık ellemeye başlayacaklardır.  Yani, katma değeri yükseltmek için, sacı işlemeye başlayacaklardır.  Bunu ya “blanking” tabir ettiğimiz, çelik servis merkezi stilinde, sacı müşterinin istediği ebatlara indiren, kesen, presleyen, trapezoid kesim yapabilen bir şekilde veya doğrudan yan sanayi olup, ana sanayilere parça üreten şekilde yapacaklardır.

 

Dünya değişiyor

 

Baba yadigârı ticarethanelerin kapanması bir açıdan bakıldığında çok üzücüdür.  Ancak değişime ayak uydurmak ve ayakta kalmak için yapılan atılımlar ve dönüşümler üzüntüden çok takdire layıktır.  Tüccarlar ve stokçular Çelik Servis Merkezleri (ÇSM) haline gelmek zorundadırlar.  Bunu yapamayan veya yapmak istemeyen firmalar şimdiden yapacak başka işler bulmalıdırlar.  

 

Çelik Servis Merkezi ise bir kesme ve bir de dilme makinesi almakla olmuyor. Kafa değişmelidir. Müşteriye yaklaşım tüccarca değil, ortak gibi olmalıdır.  “Yan Sanayici – Tedarikçi” mantalitesi ÇSM’ye hâkim olmalıdır.  Müşteriye partner gibi yaklaşmalıdır.

 

Sac üreticilerine önerim

 

Çelik üreticilerine de bu konuda bir sözüm var.  Piyasayı eğitmelidirler.  Tüccar ve stokçuların arasında ümit vaat edenleri tespit edip, onlara nasıl ÇSM olunacağını öğretmelidirler.  Piyasanın en kılcal damarlarına kadar nüfuz edebilmek için, bu ÇSM’leri kullanmak zorundadırlar.  Unutmayın ki, ÇSM’ler sizin rakibiniz değildir.  Onlar sizin partnerleriniz olmalıdır.

 

DÇÜD ve YİSAD’a çağrı

 

Demek ki, ÇSM hem üreticinin, hem de müşterinin partneri olacaktır.  İşte bu olduğunda, tedarik zinciri tamamlanmış ve olgunluğa erişmiş olacaktır.  Bunu gerçekleştirmek için tüm tarafların yanı sıra Demir Çelik Üreticileri Derneğinin (DÇÜD) ve Yassı Çelik İthalat İhracat ve Sanayicileri Derneğinin (YİSAD) sorumluluğu olduğuna inanıyorum.