Geçmişten günümüze  sanayi ve çağdaş otomasyonun gelişme etkileri aynı hızla kalıpçılık sektörünü de etkisi altına almaya başlamıştır. Ülkemiz kalıpçılık ve plastik parça üretiminde dünyada ilk 10 ülke arasında yer alması ve sıralamada İtalya, Brezilya ve Tayland gibi ülkelerle rekabet içerisinde iken şu aşamada katma değeri yüksek ürünler ve bu ürünler için proses iyileştirmeleri ile ön plana çıkmalıdır.

 

Dünyada kalıpçılık ve plastik parça üretimi ile ilgili 1800 lü yılların başında tarak ve düğme üretimini daha seri biçimde yapabilmek için kalıp yapımı düşünülmüş ve ilk adımlar atılmıştır. Daha sonra bilardo toplarının üretimini hızlandırmak için 1872 yılında John Wesley Hyatt  enjeksiyon makinesini üretmiş ve patentini almıştır. Ancak bu ilk buluş pistonla çalışmaktaydı. 1946 yılında James Hendry devrim niteliğindeki buluşunu yapmış ve vidalı mil enjeksiyon makinelerinde kullanılmaya başlanmıştır. Kalıpçılık ise o yıllarda yumurta şeklinde kalıplanmış çikolata yapımı kalitesindedir. Otomotiv üretimi ile birlikte havacılık sektörünün de hızlandığı dönemde plastiğin önemi kadar üretilen plastiğin kalitesinin de artması gerektiği anlaşılmış ve kalıp işleme makinelerinin ve çelik üreticilerinin gelişmesine paralel olarak kalıpçılık hızla gelişmiştir. 

 

Günümüzde vidalı mil enjeksiyon makinelerinde halen kabul görüyor ve vazgeçilemiyor.  Kalıpçılık ise üretim ve baskı  teknikleri mantık anlamında kabul görmüş olsa da üretim prosesleri her geçen gün yeniliklere açıktır. Çevrim süreleri, kalıp ön ısıtma (preheating), Hızlı kalıp değiştirme sistemleri (quick mold changing) gibi kapasiteyi ve üretim kalitesini arttıran iyileştirmeler ön plana çıkmaya başlamıştır. Enjeksiyon makinesinden indirilmesi gereken kalıptan çıkan son parça ile bir sonraki devreye alınması gereken kalıpta basılan ilk sağlam parça arasında geçen Set-Up zamanını en aza indirgeyebilmek için SMED & OTED gibi üretim prosesi iyileştirmeleri  yapılmalıdır.  

 

Yakın geçmişte “insansız hava araçları” deyimi bize ne kadar uzak geldiyse, gelecekte de insansız makinelerin endüstri 4.0’la beraber yeni nesil yazılım ve donanım sayesinde birbirleri ile ilişkili makinelerin cihaz tabanlı internet sayesinde daha az enerji kullanarak kullanılmaya başlanması o kadar yakındır.

 

Bu bağlamda üreticilerin de yenilikçi olması ve teknolojiye adaptasyonu sağlayabilmesi için yatırımlarını teknolojiye ve proses iyileştirmeye yönlenmesi kaçınılmaz hale gelecektir. Sektörümüzdeki kalıp tasarımcılarının da üretimin küresel hale geldiği günümüzde ileride daha komplike olacağı ve Siber-Fiziksel sistemlerle donanmış enjeksiyon makineleri için uygun kalıpların tasarlanması beklenebilir.

 

Sonuç olarak; buharlı makinelerin kullanılmaya başlanması ile birlikte yapılan ilk endüstri devrimi sonrasında, 1920’lerde Frederick Taylor’un öncülük ettiği ve Henry Ford’un otomotiv seri üretimi için elektriği sanayide kullanmaya başlaması ikinci devrim, günümüz ise 1970’lerden beri süre gelen elektriğin yerini elektroniğe bıraktığı üçüncü endüstri devrimi sayılıyor. 

 

Dördüncü nesil endüstri devrimi ise tamamen farklı dijital otomasyonun ve makinelerin birbiri ile iletişim içinde olduğu, daha az enerji ile kaliteli ürünlere ulaşmanın kolaylaştığı yeni bir endüstri metodunun olacağı bir çağ olarak bizleri bekliyor. Bu bağlamda yeni yatırımlar yapılırken bu yeni nesil endüstri devrimine geçiş ve adaptasyon süreci uzun zamana yayılsa da her üretici için sancılı olacaktır.