Kimle konuşsam, otomotive parça üreten, değişimden ve belirsizlikten bahsediyor. En çok da kaygıyla ana üreticilerin kararsızlığından… Bizim gibi herkesten fazla ve şiddetli krizler, düşüşler kadar yükselişler, “boom”lar da görmüş geçirmişler için bile bu kadarı fazla! Nereye sürüklendiğimizi bilmemek değil, kimsenin bilmediğini, kimsenin sürece liderlik edip belirleyemediğini görmek; müşterilerimizin, müşterilerimizin müşterilerinin ve onların müşterilerinin de belirsizlikle malul planları olduğunu bilmek korku filmi gibi…

 
Sınıflarsam:
 Dramatik değişim algılamayanlar,
    Sadece adetlerde %10-20 bir düşüş yaşayanlar
    Yeni projeler de benzer tempoda devam ediyor
    Daha çok dövme parçalar
 

Yeni projeler çok azaldı diyenler
    Genellikle eski projelerde de düşüş daha sert, %50 civarı
    Daha çok metal enjeksiyon        
 
 

Yeni proje olsa da kısa erimli ve düşük adetli projeler var
    Saç parçalar, şasi parçaları, HPDC, Plastik enjeksiyon

En sonunda projeler başladı
                2 senedir oturuyoruz derken
                2 sene doluyuz diye sevinenler
               

Ama her sınıfın da derdi ortak: Ben biliyorum, ben yönetiyorum diyenler artık eskisi gibi güven vermiyor, iş hayatımızı ve yatırımlarımızı bu çok bilenlerin özgüvenli tezlerine eskisi gibi gönül rahatlığıyla emanet edemiyor.
 

Otomotiv dönüşüyor, şimdi bir geçiş dönemindeyiz, bunun sancısıdır ile avunuyoruz. Peki o arabaları üreten dev markalar, gruplar, fabrikalar bu geçişin ne kadar süreceğini, nasıl ilerleyeceğini ne kadar yönetebiliyorlar? Ne kadar yönetebilecekleler? Hangi arabadan, hangi modelden kaç tane satacaklarını, o model için kaç tane akü kutusu sipariş edeceklerini ne kadar biliyorlar?
 

Mazot Salih kadar biliyorlar mı ne yaptıklarını?
 

İçten yanmalı motorlara elveda diyen Mazot Salih
Buji temizlemeye başladığımda oğlumun şimdiki yaşındaydım, on! Biri Köhler diğeri de Rotax iki motorumuz vardı, su pompalarının motorları…  Sayesinde bahçeyi sulardık. Rotax, Azerbaycan’dan sonra Türk SİHA’larına motor vermeyi kese de iki marka da halen yaşıyor. Hâlâ benzinli motor üretiyorlar… Bir de dalgıç pompamız vardı, elektrikli… Ben on beş yaşıma geldiğinde Köhler’in de Rotax’ın da yerini elektrikli motorlar aldı. Yani bizim bahçede e-sulama çağına geçmiştik, kırk yıl önce…

Dün duydum ki bizim mahallenin Salih Abisi, yarım yüzyıl boyunca bütün Dolapdere tamircilerin baş-ustası Mazot Salih, lakabından anlaşılacağı üzere dizel motorlarının kompetanı, elektrikli bir araba almış kendine, en afilisinden. Bir devir kapandı dedim içimden. Şimdi de buraya yazdım: Bir devir kapanmış, Mazot Salih farkında… E-Taycan’ını köyün meydanında, tövbe etmeden önceki karargâhı Hasan Menekşe’nin meyhanesinin bir zamanlar olduğu yere park etmiş.  Basmış havayı Usta. TOGG’un da mı fiyatı ikiye katlandı şimdi diyenlerin kaygılarına aldırmadan ÖTV artışıyla birkaç hafta önce ikiye katlanan fiyatı söylüyormuş eşine dostuna.
 

Benim emekli olma vaktim gelmişti, diyormuş yani Salih Usta. Babamın ve Menekşe’nin mezarına uğrayacağını söyleyip ayrılmış oradan. Bir daha da gelmez buralara. Bir devrin kapandığının çok iyi farkında Mazot Salih, kenara çekilmeyi bilmiş, ne mutlu ona…
 

Küresel ısınma yatağında pandemi soslu hammadde enflasyonu  
Hammadde fiyatları artmaya devam ediyor. Kişisel olarak demir çelik fiyatlarındaki artış önemli ama diğer metaller ve kâğıt, ahşap vb gibi neredeyse tüm diğer hammaddelerin fiyatlarındaki artık, global bir enflasyonun dinamiği olmuş durumda.
 

Bu küresel enflasyonist ortamda, otomotivin dönüşümü daha da ağır koşullarda geçirmemize sebep oluyor, olacak.

 
Kalıp sektörü de ancak ve ancak otomotive olan bağımlılığını azaltarak, müşterilerini çeşitlendirerek bu ağır koşullarda gelişmesini sağlayabilir görünüyor.