Her insanın yaşadığı ülke ve bulunduğu yetişme ortamına göre farklı kültürleri vardır. Bu kültür insanın doğasını ve davranış şekillerini belirler.

 

İş hayatında aynı ülkenin insanı olmasına rağmen bulunduğu bölgenin ve yetiştirilme tarzına göre farklı kültür ve davranış şekilleri görülmektedir. Bu kişiler özellikle yabancı işçi veya yönetici ise çok daha farklı davranış kalıpları görülmesi doğaldır.

 

Çalışanlar arasındaki kültürel etkileşme, farklı kültürlerin en iyi biçimde yönetilmesi ve böylece kültür farklılıklarından doğabilecek sorunların en uygun biçimde çözülmesi çok uluslu şirketlerin başarısında önemli bir rol oynamaktadır. Farklı kültürlerdeki yabancı çalışanların analiz edilip tüm çalışanlar arasında ortak çalışma kültürü oluşturmak şirketler için çözülmesi gereken önemli sorunlardan birisidir. 

 

Kültürün doğasında değişikliklere karşı direnç gösterme ve tutuculuk vardır. Bulunduğu kültüre göre doğru sayılan şeyleri doğru olarak kabul eder. Kültürün işe etkisi üzerine çalışma yapan uzmanlar değer ve tutuma yaklaşımlarına göre kültürel ayrımı iki başlıkta toplamaktadırlar. Değerler, bireyler tarafından bulunduğu sosyal çevre tarafından kabul görmüş, paylaşılmış inançlar ve normlardır. Tutum ise değerlerin sonucu ortaya çıkan düşünce, duygu ve eylemdir. 

 

Birinci gruptaki insanların tepkileri oldukça temkinlidir. İletişimde ima etmeyi ve gizli olarak kullanma yolunu tercih ederler. Konuşmacı ve dinleyici söylenenlerden karşılıklı olarak kavrandıklarında güven duyarlar. Japonya ve Arap kültüründeki insanlar bu grup için örnek verilebilir.

 

İkinci gruptakiler zamanı ticari bir araç olarak görürler. Açık sözlüdürler ve  düşüncelerini özgürce ifade edilmesine büyük önem verirler. Eğer kişiler temel farklılığı farkedemezlerse, karşılıklı amaç ve mesajlar kolaylıkla yanlış anlaşılabilir. Anglo Saxon kültüründeki Amerikalı ve Kanadalı kişiler örnek olarak verilebilir. Toplantının zamanında başlamasını beklerler. Zamanında toplantıya gelmeyen kişileri kabalık olarak nitelendirirler. Ücretler zamana bağlıdır ve çalışanın verimliliğini zamanında yapılan iş ile değerlendirirler.

 

Zamana olan yaklaşım ve tutum iki grup arasındaki en ayırt edici özelliklerden biridir.

 

Kültürler arasında oterite yaklaşımındaki tutum belirgin bir biçimde farklılık gösterir. Amerikalı ve Avrupalı çalışanlar iş yapabilmek için otoritenin gerekliliğine inanırlar. Organizasyonda görev tanımlarınının olmasını ve proje yapılıyor ise takımda yer alan herkesin görev tanımlarının ve sorumluluklarının belli olmasını isterler.

 

Liderlik kültürler arasında sahip olunması gereken tutumlara göre değişmektedir, göstermektedir. 

 

Amerikalı ve Avrupalı lider ödün vermeden karar veren ve yaptığından emin bir tutum gösteririr. Genç kuşaklara ve girişimciliğe önem verir. Asya ve Arap bir lider ise, grup üyelerini dinleyerek grubun uyumuna önem vererek karar verme yönünde tutum gösterebilmektedir. Yaşlılık saygı görme nedenlerindendir. Yöneticinin itibarı ön planda olup ayrıca statüsünüde belirler. 

 

Dil, kişilerin kültürünü yansıtan bir iletişim aracıdır. Çok boyutludur. Kullanılan mesajların şekli,  sözcükler ve kullanımı, söze dayanmayan araçlar, jestler, mimikler, göz kontağı ve vücut pozisyonu kültürlere göre değişiklik gösterir. Jest, mimik ve vücut dili kültürler arasında farklı biçimlerde yorumlanabilir. Dil problemi her zaman için yerel bir yardım gerektirmektedir.  Din bireylerin toplum içindeki değer ve tutumlarını yansıtan inançları tanımlamaktadır. Bireyin bulunduğu toplumdaki davranış ve uygulamalarına yön verir. Bu yön dini doktrinin gücüne bağlı olarak değişiklik gösterecektir.